صداي سخن عشق (۱)

صداي سخن عشق<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

-           امروزه ما در زمانه اي زندگي مي كنيم كه كوچك ترين گناهش از سهمگين ترين لغزش هاي          پيشينيان مان بس بزرگ تر است .

-         هرگز ناتوان نبوده ام ، جز در برابر كسي كه از من پرسيد: ( تو كيستي ؟)

-         هر كه خود را يك بار با اشك هايش شستشو دهد ، تا زنده است ، پاك و مقدس مي ماند.

-         نماز نغمة دل است و گرچه با هياهوي و فرياد هزاران تن همراه باشد باز به گوش خداوند  مي رسد.

-          بدترين اشتباه ما آن است كه از پيش دل مشغول اشتباه هاي ديگران باشيم.

-          كسي كه نور را بجويد ،‌نور نيز اورا خواهد جست.

-         نيك بختي انسانها از دل حساس زنان سرچشمه مي گيرد و در گهوارة مهر شريف مادران است كه مهر مردان زاده  مي شود.

-         توانا در تنهايي مي بالد، حال آن كه ناتوان پژمرده شده و از ميان مي رود.

-         هديه اي كه تو را خوار مي دارد ، با هديه اي كه نشاني از سپاس يا بزرگداشت توست ، يكي نيست.

-         تنها با مهر ورزيدن و كار كردن با بهترين بخش هستي مان است كه مي توانيم به زندگي روزانة خويش معنا بخشيم.

-         اگر به غايت چيزي رسي كه بايد بشناسي ، به آستانة چيزي رسيده اي كه بايد دريابي .

-         خوشا به حال آناني كه پروردگار ايشان را هدية خرد بخشيده است.

-     دل آدمي نالة ياري سرمي دهد، روح آدمي از ما التماس رهايي مي كند. اما ما به ناله هايش بهايي نمي دهيم، زيرا كه آنها را نه مي شنوم و نه در مي يابيم. او راهم كه مي شنود و در مي يابد، ديوانه ناميده و از وي مي گريزيم.

-         دارايي هاي روح به چهرة آدمي زيبايي بخشيده و ماية همدردي و ستايش ديگران مي گردند.

هفت بار خويشتن را خوار يافتم:

       1.     نخست آن گاه كه ديدم به اميد سرفرازي جامه خواري به تن كرده است .

       2.     آن گاه كه ديدم در برابر راست قامتان جست و خيز مي كند.

       3.     آن گاه كه او را در گزينش ميان سخت و آسان آزاد گذاردند و او آسان را برگزيد.

       4.     آن گاه كه گناهي انجام داد و سپس خود را دلداري داد كه ديگران نيز همگي چون او گناه مي كنند.

       5.     آن گاه كه از سستي خويش رنج ها ديد و بردباري اش را نشان توانمندي اش شمرد.

       6.     آن زمان كه زشت چهره اي را خوار شمرد ، حال آنكه چهره يكي از نقابهاي خود او بود.

       7.     آن زمان كه به ستايش زبان گشود و انديشيد كه كار نيكويي انجام داده است .

-   برخي با گوش هاشان مي شنود ، برخي با شكم هاشان  ، برخي با جيب هاشان ، و برخي به هيچ  رو نمي شنوند.

-     ميان دانش شما و دريافت تان راهي راز آميز هست : راهي كه بايست آن را ، پيش از آن كه با انسان و در نتيجه  خودتان يگانه شويد، بازشناسيد.

(  برگزيده اي از كتاب سخن عشق از جبران خليل جبران)                   

 

/ 0 نظر / 35 بازدید